Tag Archives: Bon Appétit

იტალიური არდადეგები

საზღვრების გახსნამ ევროპაში და იაფფასიანმა ბილეთებმა მრავალ ადამიანს მისცა შესაძლებლობა ბებერ და ლამაზ ევროპაში ემოგზაურა, ჰოდა ახლა მეც ჩავდექი მათ რიგებში 🙂  სად თუ არა იტალიაში?! არც კი განმიხილავს სხვა ქვეყანა, სადაც პირველად წავიდოდი , ძალიან რთული წელისა და მრავალი ფქსიქოლოგიური სიძნელეებისგან დაღლილი მივეშურები შორს ყოველდღიური რუტინისაგან, თუნდაც რამოდენიმე დღით… ჩემი ბეჯითი მუშაობით გამომუშავებული დანაზოგით, თითოეული თეთრი რომლითაც ეს პატარა მოგზაურობა დავიფინანსე ჩემი შრომის შედეგია, ყოველთვიურად გადადებული თანხის წყალობით, ჩემი ნამდვილად ჩვეულებრივი ხელფასიდან, ვინმეს ილუზია რომ არ შეექმნას რომ მდიდარი ვარ 🙂 შეგიძლიათ “დამაძახოთ”, იქნება და ამიხდეს 🙂 დამიჯერეთ, თუ რამოდენიმე ნივთით ნაკლებს იყიდით, იქნება ეს ტენდენციური ტანსაცმელები, ძვირადღირებული აქსესუარები თუ ზოგადად ნივთები რომლებიც გაქვთ მაგრამ მაინც არ გყოფნით, ან უბრალოდ აქტიური “შოპაჰოლიკი” ხართ, გააკეთეთ ჩემსავით, დაისახეთ მიზანი! იმუშავეთ საკუთარ თავზე! შეადგინეთ დანაზოგის გეგმა! თუ მოინდომებთ აუცილებლად გამოგივათ 🙂 მოკლედ ჩემს საყვარელ ყულაბაში ოცნების ასახდენად ყოველთვიურად გარკვეულ თანხას ვდებდი, მიუხედევად ყოველთვიურად გადასახდელი ვალდებულებებისა, ახალ წელს აღებული პრემია, 8 მარტსა და დაბადების დღეზე ნაჩუქარი თანხებიც იქ მოთავსდა… მოკლედ ასე ნელ–ნელა მოვაგროვე და მე თუ მკითხავთ ორმაგად ტკბილია! ამდენი წლის შემდეგ საკუთარ თავს ვჩუქნი ამ 7 დღეს, მჯერა დაუვიწყარი იქნება! შარშანდელი ამერიკა შეუცვლელად ძლიერი, დაუვიწყარი, მოკიაფე მოგონებაა და ვერაფერი შეეცილება ჩემს გონებაში, მაგრამ მაინც! ასევე შარშანდელი პატარა გერმანული სოფლის გარემო ისე ნათლად მომყვება, მგონი ყველა შემოდგომაზე “ედელვაისი” გულს გამითბობს! მაგრამ იტალია… იტალია…  ჩემი ბავშვობის ოცნება! ადრე ვწერდი როგორ მინდოდა ამ ქვეყანაში წასვლა, იტალიური ბოჰემის, საუბრის, ძველი ქალაქების, უგემრიელესი კულინარიისა და კულტურის საკუთარი თვალებით ნახვა … აქაა ჩემი ძველი პოსტი 🙂 არ მჯერა რომ ახდება სულ მალე! იტალიაში გადაღებულ ფილმზეც გიამბეთ და ჩემს ბიჭთან ერთად იქ წასვლის მომენტის მოლოდინზეც… მართალია ამ ქალაქში უამრავი სანახავი ადგილია მაგრამ რაღაცით ხომ უნდა დავიწყო?!

ჩემი მარშრუტი ძალიან გადატვირთულია : მილანი, ვენეცია, ფლორენცია და რომი! 1 კვირა ძალიან ცოტაა ვიცი მაგრამ ვცდი! ისე კი აუცილებლად დავბრუნდები ალბათ ტოსკანის მხარის ვრცლად , ბურანოს, კაპრისა და  მანაროლას სანახავად! ვიზეარის ჩიტმა იფრინოს ოღონდაც და რაღაცას მეც შევძლებ 🙂

 

Advertisements

შემწვარი მწვანე პომიდვრები

იმ ფილმზე უნდა მოგიყვეთ, რომელიც ამერიკელი მწერლის ფენი ფლეგის წიგნის მიხედვით გადაიღეს და ეჭვი არ მეპარება რომ წიგნი “შემწვარი მწვანე პომიდვრები” კიდევ უფრო კარგი იქნება ვიდრე ფილმი, მიუხედავად იმისა რომ მშვენიერი 120 წუთი გავატარე ერთ ჩვეულებრივ საღამოს, როგორც ამბობენ ფილმის სიუჟეტში მცირეოდენი ცვლილებები შეუტანიათ თუმცა რაა შეცვლილი ამას წაკითხვის შემდეგ ვნახავთ, იმედია ქართულადაც თარგმნიან ერთ დღეს…

მანამდე კი რას აღარ ნახავთ ამ ფილმში, ფემინისტური შეხედულებების სიმრავლეს, მეგობრობის კიდევ ერთ  მაგალითს, ძლიერ სიყვარულს, ცრემლებს  გასაჭირსა და ლხინში, ძალადობის მარწუხებს, კაცობრიობის ერთ–ერთ სამარცხვინო ლაქას – რასიზმს, ოჯახური კრიზისების დაძლევის გამუდმებულ მცდელობებს, უყურადღებობისაგან სასოწარკვეთfried-green-tomatoes-at-the-whistle-stop-cafeას, ზედმეტი კილოგრამებით გამოწვეულ ბრაზს, სიბერეს თეთრი ჭაღარა თმებით, უიმედობას რომელსაც ისევ იმედი ენაცვლება, სამზარეულოდან გამოყოლილ გემრიელ არომატებს, პატარა კაფეს ფანჯარასთან მიდგმული მაგიდებით, სადაც ყველა ერთმანეთს იცნობს, გულწრფელ ღიმილს, საიდუმლოს შენახვის წმინდა რიტუალს… ეს ყველაფერი ერთადაა მოქცეული საავადმყოფოში მყოფი მოხუცი ნინის მოყოლილ ისტორიაში, რომელსაც ეველინს უზიარებს… Continue reading

სუსხიანი დღეები

შემოდგომაა, აღარც ადრეული და ჯერ არც გვიანი,  ოქტომბერი  დასეირნობს ქუჩებში, ყვითელ–წითელ ფოთლებს აფრიალებს და მერე ხშირად წვიმის წვეთებით ნამავს… დღეს ძალიან ცივა, ისეთი ამინდია სახლში რომ უნდა იჯდე თბილად და არსად გეჩქარებოდეს, თავზე უამრავი საქმე არ უნდა გეყაროს და ათას სულიერსაც არ უნდა ელოდებოდე…

ვინ როგორ ცდილობს შემოდგომის სუსხიანი და ცივი დღეები გადაგორებას, ყველას თავისი ჩვეულება აქვს, მათ შორის ალბათ ყველაზე მეტად საერთო – ცხელი ჩაის მირთმევა, საყვარელი ფილმების ყურება და წიგნის კითხვაა… თუმცა ამის გარდაც შეიძლება ბევრი აკეთო ან უფრო სწორად ამ სამთან ერთად.

ვისაც ჩაი არ უყვარს უგემრიელესი კომპოტების გაკეთება შეუძლია, მოხუფულს კი არ ვგულისხმობ, არამედ ახალს და ვიტამინებით გაჯერებულს…  მაგალითად სხვადასხვა ჩირის, ვაშლის, ყურძნის, ამ უკანასკნელის შესახებ არაფერი არ მსმენოდა სანამ ჩემი გოგო აღფრთოვანებული არ მოვიდა სკოლიდან და არ განაცხადა ყურძნის კომპოტი მივირთვი და ისეთი იყო, მასზე გემრიელი არაფერი დამილევიაო, ზუსტად ასე შეაფასა , მაგრამ მე პირადად კომშზე არომატული, ვერც კი წარმომიდგენია რომელი კომპოტი უნდა იყოს?!

6e1a7025ed7e655ffc7b1f8a399fb4f6წიგნების კითხვა რომ ყველა სეზონზე საუკეთესო გასართობია ამაზე უკვე  შევთანხმდით, მაგრამ ამასაც შეიძლება ახლებურად შეხედო კაცმა, მაგალითად მე და ჩემი გოგო ახლა  ფრაუ ასტრიდის შედევრებს ვკითხულობთ, ცელქზე ცელქი ბიჭი ემილი უკვე გავიცანით, დაიკო იდაც ძალიან შეგვიყვარდა, კაცუნებიც გამოვთალეთ და ახლა ბულერბიელ ბავშვებთან ერთად ვთამაშობთ, ლიზა, ანა და ბრიტა  ანუკის მეგობრები გახდნენ, ლასე, ბოსე და ულეც ისევ ძველებურად გვაწვალებენ გოგონებს, ყველა შეუყვარდა ჩემს ანას, მაგრამ განსაკუთრებით ულეს დედისერთობამ აუჩუყა გული, ჩემსავით ერთი “ცალიაო” და წარმოიდგინე ეს ბავშვები რომ არ ჰყავდეს რა ცოდო იქნებოდაო?! მაგრამ, მხოლოდ წიგნის წაკითხვა ძველი ტრადიციაა, ამიტომ ჩვენ ერთი დეტალი დავამატეთ და საღამოობით ვხატავთ კიდეც ჩვენს ლიტერატურულ გმირებს, ცოდვა გამხელილი სჯობიაო, ხატვა არც მე და არც ჩემს გოგოს დიდად არ გვეხერხება მაგრამ მთავარია ვხალისობთ, თქვენ გიცდიათ საყვარელი პერსონაჟის დახატვა?! დამიჯერეთ სახალისოა, თუნდაც ისე ლამაზი ვერ გამოგივიდეთ, როგორც წარმოგიდგენიათ. Continue reading

თითქმის იდეალური სიტკბოება

ძველ ფოტოებს ვათვალიერებდი და ისეთი მადის აღმძვრელი ტკბილეულის ფოტოები შემხვდა თქვენთვის რომ არ გამიზიარებია… ჰოდა ვზივარ ახლა სამსახურში და ვუყურებ ამ მტანჯველ ფოტოებს 🙂

ეს შვრიის პეჩენიები ნატეხი შოკოლადით ზამთრის ერთ სუსხიან საღამოს გამოვაცხვე, მე დიდად არ მომეწონა, გემრიელი კი იყო, მაგრამ  ფუმფულა გამოვიდა ანუ ფხვიერი არ იყო, მე კი ხრაშუნა ყოფილიყო მინდოდა…

DSC_0457

მიყვარს ნამცხვარი “იდეალი”, მოხარშული რძის არომატი სულ ჩემს პატარაობას მახსენებს, ალბათ გახსოვთ ადრე პატარა ნამცხვრები იყო, გირჩებს ეძახდნენ,  შუაგულში სულ მოხარშული რძე იყო, უგემრიელესი ფაფუკი და საყვარელი, აი იმას მაგონებს სულ იდეალის გემო… Continue reading

თაფლაკვერები

ალუბლის ნამცხვრზე გიყვებოდით ამას წინათ და ისიც გითხარით ცხოვრება ჩემი აზრით ალუბლის ნამცხვრივითაა-თქო, ახლა თაფლზეც რომ იგივეს გეტყვით მოდი და ნუ გაგეღიმებათ…  თაფლივით ტკბილ-მწარეცაა ნამდვილად…  ადამიანები სამყაროს სხვადასხვაგვარად აღიქვამენ, ზოგისთვის ყველაფერის აღქმა მარტივდება თუ საგანის დახასიათებას გემოების აღწერის გზით წაიყვან, ზოგისთვის ვიზუალია მთავარი, ზოგი სმენას უფრო ენდობა, ზოგიც შეხებებს ანიჭებს უპირატესობას… მოკლედ თუ მაგალითად მანქანას ყიდი და პოტენციურ კლიენტს, რომელიც პირველი ტიპის ადამიანებს მიეკუთვნება, ეუბნები რომ “ეს მანქანა გემრიელად დადის” ნაცვლად იმისა რომ უბრალოდ უთხრათ “ეს მანქანა გამართულად დადისო”დამიჯერეთ  შანსი ნამდვილად დიდია რომ სარფიანი გარიგება გამოგივათ 🙂 ჰოდა მიუხედავად ჩემი არაგურმანი ხასიათისა მეც გარკვეულწილად გემოებით და სურნელები აღვიქვან ბევრ რამეს, აი მაგალითად ჩემს დაბადების დღეს ყოველთვის მარწყვის გემო აქვს, ჩემს ბავშვობას მწიფე კარალიოკის, მამაჩემის ხსენებისას კი ჩემში უნებურად ვანილის ნაყინის გემო და სურნელი ცოცხლება… და რა ვიცი აბა, თითქმის ყველაფერში ასე ვარ…

Continue reading

ცხოვრება, როგორც ალუბლის ნამცხვარი

12347410ივნისი მხოლოდ იმიტომ შეიძლება მიყვარდეს რომ ამ დროს ულამაზესი კვირტები და ყვავილები უკვე ბორდოსფერი, პრანჭია ალუბლები არიან 🙂

ბავშვობიდან მიყვარს ალუბალი, მახსოვს ბებომ სტუმრად წამიყვანა ბავშვობაში და დილით უცხო სახლში რომ გავიღვიძე უცნაურად ვიგრძენი თავი, ჯერ კიდევ ყველას ეძინა, ადრიანი დილა იყო… ფეხაკრებით ჩავიპარე ეზოში, სადაც პატარა მაგრამ ულამაზესი ალუბლის ხე იყო… ვიჯექი მარტო  უცხო ეზოში და ალუბლის მჟავე კაკლებს ხარბად ვჭამდი… Continue reading