“ათასი მოელვარე მზე”

ხალიდ ჰოსეინი ავღანური წარმოშობის ამერიკელი მწერალია, ქაბულში დაბადებული და ამჟამად ამერიკაში მცხოვრები, უამრავ საქმიანობაში ჩართული ექიმი – მწერალი. სულ სამი ნაწარმოები აქვს დაწერილი “ფრანით მორბენალი”, “ათასი მოელვარე მზე” და “მთებმა მთებს უთხრეს”.

18987767_1377426765666807_108854600_oამ მცირედის წაკითხვის შემდეგაც კი ადვილი მისახვედრია თუ რას უნდა ველოდოთ მისი ნაწარმოებებისაგან. მწერალი კი სამწუხაროდ ჩვენს მოლოდინს  დიდი ტკივილით ამართლებს ყოველ ჯერზე…  ამ წიგნების ფურცლებზე ცოცხლდება ავღანური ცხოვრების წეს–ჩვეულებანი თავისი მანკიერი თვისებებით, ცვივა ბომბები და ცრემლები,  ბოლო ხმაზე ყვირიან მამაკაცები, იღუპებიან ბავშვები, კვნესიან ქალები, იმედებთან ერთად იფანტებიან ქვიშის ნაწილაკები…

“ათასი მოელვარე მზე” ასახავს ავღანელთა ცხოვრებას იმ პერიოდში როცა ქვეყანაში უკვე შეჭრილია საბჭოთა ჯარი, წიგნის შემდგომ ნაწილში კი უკვე მოჯაჰედების ტირანული მმართველობაა დამყარეული.

“ათასი მოელვარე მზის” ქვეშ ორი ტანჯვისაგან გაძლიერებული ქალი ცხოვრობს, მანამდე იბრძვიან სანამ თავისუფლების წუთებს არ შეიგრძნობს თუნდაც ერთ–ერთი მათგანი. განგება მოძალადე და უვიცი კაცის ცოლობას არგუნებს მარიამსაც და ლაილასაც. Continue reading

Advertisements

უსათაურო

IMG_20160228_131339ზოგჯერ გადავწყვეტთ რომ ჭკუა უკვე გვასწავლა ძველმა გამოცდილებამ, უკვე გავითავისეთ რომ იმ ამბავში ან იმ შემთხვევაში ან იმ ურთიერთობაში აღარ ღირს საკუთარი თავის გახვევა… მაგრამ მოტრიალდება დრო კალენდრის ფურცლებზე და ისევ იმ ამბებს, შემთხვევებს და ურთიერთობებს ეჯახები და ისევ გგონია რომ ეხლა ნამდვილად ისწავლი ჭკუას… მაგრამ…

გუშინ ერთი კარგი ფრაზა გავიგონე, როცა ვინმეს დადანაშაულებას გადაწყვეტ და თითს გაიშვერ შემოიტრიალე ეს თითი და თვალში იტაკეო 🙂 ჟღერს ცოტა გლეხურად, ვიდრე დიდი მწერლებისა და მოაზროვნეების შემოქმედებაში მაგრამ რა მნიშვნელობა აქვს, შესაკრებთა გადადგილებით ჯამი არასოდეს არ იცვლება, ისეა ესეც სიტყვათა სხვადასხვა წყობა,  მაგრამ ერთი საერთო ჭეშმარიტი აზრი!

ჰოდა რას ვამბობდი, მოკლედ ყველაფერი უნდა გაიარო ადამიანმა, კარგიც და ცუდიც, ბედნიერებისგან ცაზეც უნდა იფრინო და მიწაზეც იხოხო გაჭირვებისგან… უძილობა დამჩემდა ამ ბოლო დროს, იმ ამბებზე, შემთხვევებზე და ურთიერთობებზე მეფიქრება რომლებსაც რაღაც უნდა ესწავლებინათ ჩემთვის მაგრამ ვერადა ვერ ვსწავლობ… აშკარად არ გამოდის ეს ამბავი…  დრო ისეთ უაზრო რამეებში მეკარგება ვდარდობ, აბა ხომ აღარ დაბრუნდება გუშინდელი დღე მაგრამ ვზივარ და ახლა ვფიქრობ რომც დაბრუნდეს გუშინდელი დღე, გუშინწინდელი და იმისწინდელი მეყოფა კი ძალა შევცვალო ის რაც არ მომწონდა ან არ მომწონს…
IMG_20160228_130610მაინც როდის ვხვდებით ერთმანეთს რატომ და რისთვის, ან კიდევ უფრო მეტი რატომ ვშორდებით?! შემოივლიან ჩვენს ცხოვრებაში ადამიანები, ჩამოსხდებიან ცოტა ხნით, რაღაც ამბებს შექმნიან, მოყვებიან, განიცდიან ჩვენთან ერთად, მერე ადგებიან და ან სურვილით ან უსურვილოდ გავლენ, ხან მშვიდად და ხან ფორიაქით…მეტიც ხანდახან ჩვენ ვაიძულებთ იმ ადამიანებს რომ გავიდნენ…  ქუჩის კუთხეში ღია კარიან კაფეს ვემსგავსებით, ხან სულ სავსენი ვართ ხან სულ ცარიელნი…  და როცა მარტო ზიხარ ამ კაფეში ფანჯრის რაფასთან და უზომოდ წვიმს შენს ცხოვრებაში, მაშინ მხოლოდ ერთი რამ გაძლებინებს, იმედი… იმედი რომ შენს ქუჩაზეც მოვა გაზაფხული… ამბობენ შენ უნდა მოიყვანოო ის გაზაფხული, შენ უნდა შექმნაო და გააცოცხლოო მაგრამ თუ კვირტები არ გაჩნდა ხეზე, მერე არ დასკდა და არ გადაიპენტა თეთრად ხეები, ვერც ვერასოდეს ვერ აიძულებ ასე მოიქცეს… მარტო ვერაფრით შექმნი ბედნიერებას, ბედნიერებას სჭირდება ჰაერი რომ ისუნთქოს და წყალი რომ იცოცხლოს, ბედნიერებას სჭირდება ფესვები რომ მყარად იდგეს და გაიზარდოს, ნელ–ნელა გაიზარდოს… ბედნიერებას სჭირდება კვირტები რომ გალამაზდეს, გაცოცხლდეს და გამრავლდეს… და რაც არ უნდა ეცადო ვერაფრით გაზრდი ბედნიერების პატარა ნერგს დიდ ნაყოფიერ ხედ თუ კი არ მოხვდა საჭირო გარემოში… ყველა სხვა შემთხვევაში ის უბრალოდ ჭკნება… იძარცვება… ხმება…

პირველი პოსტი ახალ 2015-ში…

როგორ უნდა დავიწყო ამას ბევრი ფიქრი არ უნდა, მოკლედ უნდა შევაჯამო 2014… ძალიან, ძალიან ვიწუწუნე მახსოვს 2013-ზე, მართლაც ცუდი იყო მაგრამ არც 2014-ს გავუნებივრებივარ, პირიქით იმდენი რთული და არასასიამოვნო რამე შემემთხვა რომ დღემდე ვერ დავძლიე და ვერ ვაჯობე საკუთარ თავს Continue reading