ერთხელ ამერიკაში – CORONADO

20170827_013522კალიფორნიაში ერთ– ერთ ყველაზე პრესტიჟულ პატარა კუნძულად კორონადო ითვლება, სანდიეგოდან დაუნთაუნის გავლით სულ რაღაც 5 წუთში გადაივლით ოკეანის პატარა მონაკვეთზე გადებულ ხიდს, ან პატარა გემით 15 წუთში გაისეირნებთ ოკეანეში და მოხვდებით ულამაზეს კუნძულზე, ბრჭყვიალა ქვიშითა და ლამაზი მცენარეებით გამწვანებულ ადგილზე, აქ დასვენება ნადვილი ფუფუნებაა, პალმებით სავსე ქუჩებში მდიდრული მანქანები დაქრის, ყველგან ლამაზი სასტუმროები და სახლებია, აქ საცხოვრებლის შეძენა კოლოსალური თანხები ჯდება, თუმცა ნამდვილად ღირს! Continue reading

Advertisements

ერთხელ ამერიკაში – OLD TOWN

20170812_003432“Old Town” კალიფორნიის დაბადების ადგილად მიიჩნევა და ვინაიდან სან დიეგო პირდაპირ მექსიკის საზღვარზეა მექსიკური გავლენა “Old Town”-ში ძალიან დიდია.

აქ შეხვდებით სხვადასხვა მუზეუმს, მათ შორის შერიფისა და სიგარების, ეწვევით მექსიკურ კაფეებს, მოცეკვავე და მომღერალი ადამიანებით სავსეს, მოხვდებით ქუჩის კონცერტებზე, სუვენირების და ხელნაკეთი ნივთების ულამაზეს ბაზრობაზე, ეკლესიასა და თეატრში, ცენტრალურ პარკში პირდაპირ მდელოზე ჩამოჯდებით და სასიამოვნოდ მცხუნვარე მზით დატკბებით, ჰაერში კი მექსიკური და ამერიკული კულტურების შერწყმა იფრქვევა… ვისაც ფეხით სიარული არ გიყვართ უსაყვარლესი ძველებური ტრამვაით შეძლებთ გაისეირნოთ და დაათვალიეროთ ეს ძველი ქალაქი მხარე, ერთ–ერთი ყველაზე ტურისტებით სავსე ადგილი მთელი წლის მანძილზე!

 

Continue reading

ერთხელ ამერიკაში – POINT LOMA

20170816_223655

უბანს, სადაც  კვირის მანძილზე ვცხოვრობდი, “POINT LOMA” ერქვა. ეს არის ულამაზესი ადგილი სან დიეგოში, ოკეანის სანაპიროზე, დაუნთაუნის მოპირდაპირედ იახტკლუბის წინ, ამ ჩამონათვალის შემდეგ იმედია დაახლოებით მაინც წარმოიდგენთ როგორი ლამაზი ხედები იქნებოდა ჩემი სასტუმროს ეზოდან… სასწაული სიამოვნება იყო დილაობით გამწვანებულ, ნაძვებით სავსე, პატარა სკამებითა და მაგიდებით კეთილმოწყობილ ეზოში სეირნობა, ყავის დალევა და წიგნების კითხვა… ეს ყველაფერი როგორ არ უნდა მოგენატრს?!

20170820_005118 Continue reading

ერთხელ ამერიკაში…

საღამოობით როცა დაღლილი ჩემს ნარინჯისფერ დივანს ჩამოვჯდები იმ ლამაზ ქუჩებზე, საყვარელ სახლებზე, მოწესრიგებულ ადგილებსა და თბილ ხალხზე მეფიქრება, კალიფორნიაში რომ ვნახე… მეტიც, მენატრება! ანდა როგორ არ უნდა მოგენატროს?!

1504299117477ხალხი, რომლებიც მათი პირადი პრობლემებისა (არ მეგულება ადამიანი უპრობლემოდ) მიუხედავად მუდამ გიღიმის, გესალმება, კომპლიმენტებს გეუბნება, დახმარებას გთავაზობს, ინტერესდება შენით, გზაში, ტრანსპორტში, მაღაზიაში სულერთია სად… ყველგან ერთნაირი პოზიტიური განწყობაა, ჩვენი ნაცრისფერი, სახე შეშლილი და დაღლილი ადამიანებით სავსე ქუჩებიდან იქ მოხვედრა ნამდვილი ფსიქოლოგიური განტვირთვაა… შეუძლებელია იყო ამერიკაში (მაინც ფართო მაშტაბებით ვწერ, რადგან სხვაგან მჯერა კიდევ უფრო დახვეწილები და კარგები იქნებიან) და თავი იგრძნო უცხოდ, ზედმეტად, უბრალოდ მარტო… აქ ყველა გემეგობრება…

ერთი შეხედვით სრული გენდერული ბალანსია ამ ქვეყანაში, მაგარი, მხნე და სერიოზული ქალები ავტობუსის საჭესთან, ბარის დახლთან, უზარმაზარ მაღაზიებში, აეროპორტისა თუ სხვა სახელმწიფო სტრუქტურების დაცვებში, ჯარში, ავიაციაში, პოლიციელთა რიგებში, განწყობა ყველას მხრიდან თანაბრი, ტოლ–სწორი და ძალიან სერიოზული! ჩვენთან რომ “რა კაი ხარ გოგო, აქ რამ გადმოგაგდო” ტექსტებია, იქ მჯერა ერთხელაც არ ჟღერდება, თუ ჟღერდება კიდეც მაშინვე შესაბამის უწყებებში გაფრინდება ხოლმე ამბები, მეგობარმა გვიამბო მსგავსი ამბავი, როგორ გაირიცხა კურსიდან ერთი კარგი ჯარისკაცი იმის გამო რომ პარტნიორ ჯარისკაც ქალს “ლამაზი თოჯინა” უწოდა! Continue reading

გეპატიჟებით “უისელ სტოპში”

წიგნი რომლის შესახებაც მინდა გიამბოთ ფილმად უკვე ნანახი მქონდა და შესაბამისად განწყობაც შექმნილი ასე ვთქვათ, მაგრამ სულ ტყუილად!

ვიქნები ბანალური და ვიტყვი რომ წიგნი ნამდვილად სულ სხვაა ვიდრე ფილმი. რაშია ამ წიგნის მთავარი საიდუმლო რითიც ასე აყვარებს თავს თითქმის ყველანაირ მკითხველს?! ამის ძალიან ბევრი მიზეზის ჩამოთვლა შემიძლია, პირველ რიგში ისევ ბანალური ვიქნები და ვიტყვი რომ ამ ამბავში ძალიან დიდი სიყვარული და მეგობრობაა გაშლილი, ის ოჯახური გარემო რომელიც ფენი ფლეგმა შექმნა წიგნის ფურცლებზე ძალიან რეალურია და შენ როგორც მკითხველს გიხმობს სტუმრად, ჰოდა თუკი ეწვევი აუცილებლად მოგიყვება ისეთ საინტერესო ამბებსა და ისტორიებს რომ გულგრილს არ დაგტოვებს, ვერც ეველინმა დატოვა ნინნი, სულმოუთქმელად სტუმრობდა მოხუცებულთა თავშესაფარს “ვარდების ტერასა” და გამოწერილი წამალივით იღებდა ახალ თავგადასავლებს ამერიკის სამხრეთში, პატარა ქალაქ უისელ სტოპის მცხოვრებთა შესახებ, რომლებსაც ძალიან უყვარდათ ამავე სახელწოდების კაფეში სტუმრობა და რუთისა და იჯის მასპინძლობა.

წიგნში უამრავი პრობლემა საოცარი ოსტატობით წამოჭრა მწერალმა, მოქმედების ადგილმა თავისთავად იგულისხმა რასობრივი დისკრიმინაცია და მისი მსხვერპლი უკეთილშობილესი ადამიანები, ყველაზე ერთგულები და მზრუნველები.

“ცუდი ზანგი ეს უბრალოდ ცუდი ზანგია, ხოლო გარეწარი თეთრკანიანი ძაღლზე უფრო დაბლა დგას!”

“ვერ გაიგებ რა თევზი დაიჭირე, სანამ წყლიდან არ ამოიყვან!”

Continue reading

შემწვარი მწვანე პომიდვრები

იმ ფილმზე უნდა მოგიყვეთ, რომელიც ამერიკელი მწერლის ფენი ფლეგის წიგნის მიხედვით გადაიღეს და ეჭვი არ მეპარება რომ წიგნი “შემწვარი მწვანე პომიდვრები” კიდევ უფრო კარგი იქნება ვიდრე ფილმი, მიუხედავად იმისა რომ მშვენიერი 120 წუთი გავატარე ერთ ჩვეულებრივ საღამოს, როგორც ამბობენ ფილმის სიუჟეტში მცირეოდენი ცვლილებები შეუტანიათ თუმცა რაა შეცვლილი ამას წაკითხვის შემდეგ ვნახავთ, იმედია ქართულადაც თარგმნიან ერთ დღეს…

მანამდე კი რას აღარ ნახავთ ამ ფილმში, ფემინისტური შეხედულებების სიმრავლეს, მეგობრობის კიდევ ერთ  მაგალითს, ძლიერ სიყვარულს, ცრემლებს  გასაჭირსა და ლხინში, ძალადობის მარწუხებს, კაცობრიობის ერთ–ერთ სამარცხვინო ლაქას – რასიზმს, ოჯახური კრიზისების დაძლევის გამუდმებულ მცდელობებს, უყურადღებობისაგან სასოწარკვეთfried-green-tomatoes-at-the-whistle-stop-cafeას, ზედმეტი კილოგრამებით გამოწვეულ ბრაზს, სიბერეს თეთრი ჭაღარა თმებით, უიმედობას რომელსაც ისევ იმედი ენაცვლება, სამზარეულოდან გამოყოლილ გემრიელ არომატებს, პატარა კაფეს ფანჯარასთან მიდგმული მაგიდებით, სადაც ყველა ერთმანეთს იცნობს, გულწრფელ ღიმილს, საიდუმლოს შენახვის წმინდა რიტუალს… ეს ყველაფერი ერთადაა მოქცეული საავადმყოფოში მყოფი მოხუცი ნინის მოყოლილ ისტორიაში, რომელსაც ეველინს უზიარებს… Continue reading