მისალოცის მაგიერ…

პარკში გამოვედი, გავყურებ ტბის ლივლივა ზედაპირს, მტრედების აფრენ-დაფრენას, ბავშვების ცელქობას, გოგონების ღიმილიან სახეებს, ყვავილებით შეიარაღებულ ბიჭებს… მზე ანათებს, ქათქათა ქალაქი სხივებით გაპრანჭა…

ვუყურებ ამ ყველაფერს და გულში სითბო მეღვრება, დილით “სიკრეტ მარტა” მოვიგონეთ და საჩუქრები გავცვალეთ გოგონებმა სამსახურში, ჭიქა მშრალ თეთრ ღვინოს ჩავაყოლეთ სურვილები, ჩვენთვისაც და სხვისთვისაც… სასიამოვნო იყო…

ამბობენ ქალთა დღის გარდა ყველაფერია ეს დღეო,  არ უნდა აღვნიშნოთო, რად გვინდაო… არც არაფერი დაშავდება რომ არ აღვნიშნოთ მაგრამ არც პირიქით შავდება რამე… სადღაც წავიკითხე ადრე თურქ პოეტს უთქვამს “”არც ყავა გვენატრება და არც ყავახანა, მხოლოდ მეგობარი და მასთან ჭუკჭუკი, თორემ ყავა მიზეზია, მძლავრი მიზეზიო”… ისეა ესეც მე თუ მკითხავთ…ქალთა დღე მიზეზია  მილოცვებისა, კეთილი სიტყვებისა, ლამაზი სურვილებისა, დედების მოკითხვისა, მეგობრების მოფერებისა, შეყვარებულებთან პაემნებისა, ყვავილების ყიდვისა, ბარათების გამზადებისა, სიყვარულის ახსნისა…  მძლავრი მიზეზია, თორემ სხვაგვარად ერთი ჩვეულებრივი მაგიდის კალენდრის ფურცელია ხვალ რომ გადაშლი ისეთი…  Continue reading

Advertisements